دكتر مجيد آقاعليخاني كه فارغ التحصيل دكتراي زراعت و عضو هيات علمي دانشگاه تربيت مدرس است در فرصت مطالعاتي خود در دانشگاه گوئلف كانادا، مطالعات نظري و كاربردي خود را در زمينه اكوفيزيولوژي گياهان زراعي و علفهاي هرز پشت سر گذاشته است.
از جمله فعاليتهاي اين كارشناس سازمان نظام مهندسي كشاورزي و منابع طبيعي و عضو كميته تحقيقات آموزش و فن آوري در سازمان مهندسي كشاورزي در استان تهران مي توان به اجراي طرح «برآورد دوره بحراني كنترل علفهاي هرز در كلزا» اشاره كرد. اين طرح كه به مدت دو سال در استان تهران اجرا شده است قابليت دارد در كل كشور اجرا شود. از ديگر طرحهاي انجام شده يا در دست اقدام اين محقق مي توان به طرح «تنش كم آبي در سه رقم لوبيا » و «تاثير كود نيتروژن بر چهار رقم كلزا» اشاره كرد.
ترجمه شش عنوان كتاب از انگليسي به فارسي از ديگر فعاليتهاي اين استاد دانشگاه است. كتابهاي وي در زمينه هاي «بوته زارهاي مرتعي»، «گياهان گرمسيري»، «بذر»، «گياهان كاربردي» و «علفهاي هرز» در سازمان تحقيقات و آموزش كشاورزي و دانشگاههاي تهران، اهواز و مشهد در فواصل سالهاي 77 تا 84 به چاپ رسيده است. مباحث مربوط به دانه هاي روغني كه به تازگي در رديف طرحهاي محوري و ملي براي دستيابي به خودكفايي قرار گرفته و توانسته است جاي خود را در محافل كشاورزي باز كند، همچنين بررسي وضعيت مربوط به مشكلات و سرمايه گذاري در اين بخش سبب شد تا گفت و گويي با دكتر آقا عليخاني دهيم كه در پي مي آيد.
وضعيت دانه هاي روغني در توليدات كشاورزي ما چگونه است و جايگاه كشور ما در اين خصوص را چگونه ارزيابي مي كنيد؟گياهان روغني در تقويم زراعي ما به دو دسته تقسيم مي شوند و كاشت آنها در دستور كار قرار مي گيرد: اول گياهاني كه مختص فصل گرم هستند، در نتيجه بيشتر رشد آنها در فصل تابستان انجام مي گيرد. پنبه، آفتابگردان و سويا در اين گروه قرار دارند. دوم گياهان ديگري نظير گلرنگ كه مربوط به فصل سرد هستند و كاشت آنها در نيمه دوم سال انجام مي گيرد. تقريبا از يك دهه پيش گياه كلزا در تقويم زراعي ما وارد شده است كه سودمندي مناسبي دارد و كاشت آن امروزه روبه توسعه كمي و كيفي است. متاسفانه وضعيت ما از نظر توليد گياهان روغني شكل مناسبي ندارد. بيش از 90 درصد از روغن مورد نياز كشور را وارد مي كنيم. بنابراين سهم توليدات داخلي كه مربوط به اين محصول استراتژيك است و در سبد خانوار جاي خاصي دارد، بسيار اندك است.
آيا مديران، مسئولان و صاحبنظران ديگر نيز به همين عدد اشاره كرده اند يا توسعه كلزا در اين چند سال توانسته است آن را كم كند؟
در بسياري از سمينارها، گردهمايي ها و مجامع علمي، مسئولان به همين مقدار اشاره كرده اند. اگر هم تغييري اعلام يا مشاهده شود چندان تاثيرگذار نيست. واردات اين محصول به گونه اي است كه كارخانه ها و توليدات آنها عدد مشخصي را بيان مي كند.
واردات ما چگونه انجام مي شود؟ در برخي از موارد روغن كشي در داخل انجام مي گيرد و در برخي از موارد ظاهرا به طور كامل محصول را وارد مي كنيم.
واردات به همان شكلهايي انجام مي شود كه گفتيد. روغن فرآوري شده به دليل مشكلات كارگري و سرمايه اي كمتر مورد نظر است، چون در وضعيت حاضر مشكل جديدي را به مشكلات اضافه خواهد كرد. اما روغن كامل نيز وارد مي شود. دانه هاي آفتابگردان و سويا از جمله دانه هايي هستند كه در كارخانه هاي ما از آنها روغن كشي و به بازار مصرف ارسال مي شود.
آيا آمار و ارقامي در خصوص سطح زيركشت و... وجود دارد؟
آماري كه من از آن اطلاع دارم براي سال زراعي 1382، در حدود 400 هزار تن است. اگر به تفكيك بخواهم اشاره كنم، مي توان براي سويا 36 درصد، پنبه 37 درصد، آفتابگردان 9 درصد و كلزا 17 درصد در نظر گرفت. از سوي ديگر اگر به توزيع مناطق زيركشت اشاره كنم دو استان گلستان و مازندران 98 درصد توليد سويا و 35 درصد آفتابگردان را به خود اختصاص مي دهند. از نظر سطح زيركشت در سال 1382 بالغ بر 77 هزار و 500 هكتار زيركشت گياهان سويا، آفتابگردان و كلزا بوده است. جالب است كه در سال 1384 و تنها به فاصله دو سال، سطح زيركشت كلزا از 75 هكتار در سال 1382 به 140 هزار هكتار رسيده است كه از رشد دو برابر حكايت مي كند. اين امر نشانگر رضايتمندي مسئولان و جامعه كشاورزي از كشت كلزاست.
از سوي ديگر در بازار مصرف نيز فرآورده هاي روغن كلزا را مشاهده مي كنيم كه نشان از عملكرد مثبت اين محصول دارد.
عملكرد گياهان روغني ديگر چگونه بوده است؟ آيا آنها نيز رشد يافته اند؟
در مورد سويا 8/1 تن در هكتار و براي آفتابگردان 1/1 تن در هكتار گزارش شده است. اما بارها شاهد بوده ايم كه عملكرد سويا تا چهار تن در هكتار نيز رسيده است. درباره كلزا و آفتابگردان تا 5/2 تن نيز آمار وجود دارد. در كل مي توان چشم انداز خوبي به ويژه در مورد كلزا انتظار داشت. ساير موارد نيز رو به رشد بوده اند.
آيا كشت تابستانه گياهان روغني با توجه به فصل گرم مي تواند استمرار يابد؟
من نياز به آب فراوان را در مورد كشت گياهان تابستانه قبول دارم. بخصوص براي كشوري كه در منطقه خشك و نيمه خشك قرار دارد، اين امر از حساسيت خاصي برخوردار است.
حال اگر از منظر ديگري نگاه كنيم، به جامعه كشاورز و برداشتهاي آنها از اين بحث خواهيم رسيد. اين جامعه علاقه مند است كه در قبال تحويل محصول خيلي زود به پول خود برسد كه البته امري عادي است، اما متاسفانه تحقق پيدا نمي كند. در نتيجه نگاه اين جامعه به كشت محصولات جاليزي و صيفي معطوف مي شود. آنها از كشت طالبي، هندوانه، بادمجان و گوجه فرنگي راحت تر به پول مي رسند و اين حقيقت را نبايد ناديده گرفت. همين امر ممكن است گرايش آنها را به كشت دانه هاي روغني زيرسوال ببرد و آنها با شك به قضيه نگاه كنند.
در اين صورت استمرار اين اتفاق آن اعداد و ارقام توسعه يافته را تحت تاثير قرار خواهد داد؟
متاسفانه همين طور است. اما نگاه مسئولان نگاهي است كه مي كوشد جامعه كشاورز را از دو روش به كاشت گياهان روغني متقاعد كند. دريافت خدمات و نهاده ها از جمله فعاليتهايي است كه تاكنون انجام شده است و استمرار دارد. اين فعاليتها در جاي خود سبب تشويق كشاورزان خواهد شد.
آيا اقدامات مسئولان و نگاه بازار در مقابل و در تضاد با هم قرار نمي گيرد؟
از يك سو خريداران متفاوتي داريم يعني مردم و مسئولان، از طرف ديگر اوضاع كشت آبي و مشكلات آن به ظاهر جامعه كشاورز به نفع خود مي انديشد.
از يك بابت مي توان به بازار و نفع كشاورز نگاه جدي تر انداخت. هنگامي كه كارخانه هاي ما توانايي لازم را براي دريافت دانه هاي روغني ندارد و در نتيجه شاهد پرداخت ديرهنگام پول به كشاورزان هستيم. به ناچار بايد پذيرفت كه بازار مي تواند به سودمندي بي دردسرتري از دولت و كارخانه روآورد. نتيجه اين امر را سوال نكنيد، چون سطح زيركشت كم خواهد شد. كشاورز به سمت گوجه فرنگي و بادمجان مي رود و ديدگاه خود را تغيير مي دهد.
در حالي كه مشكلات تا اين حد واضح است، چه لزومي به كشت اين محصولات وجود دارد. وقتي دولت نمي تواند از پس مسئوليت خود برآيد چرا از كشت اين محصولها دست نمي كشد. چون جامعه كشاورز به همان هندوانه و گوجه و بادمجان كه با هزار مشكل در ميادين مي فروشد، قانع است.
كنار نهادن كشت اين محصولات مشكلات اكولوژيكي به همراه دارد. به همين علت نمي توان به تعطيلي كشت آنها راي داد. ما بايد به سمت كشت گياهاني كه فاصله ما تا خودكفايي را كمتر مي كنند، برويم. جلوگيري از عدم رضايتمندي كشاورزان نيز راهكار ويژه اي مي طلبد. برقراري بيمه محصولات كشاورزي، خريدهاي تضميني و اعتباري، پرداخت بموقع پول به كشاورزان از جمله مواردي است كه كارشناسان بخش اقتصاد كشاورزي با آن آشنايند و زيرنظر دارند.
سوال من اين است كه وقتي وزارتخانه اي نمي تواند پول كشاورز را بدهد چرا گونه اي از محصول را ترويج مي كند؟
در مورد هر محصول و رفع مشكلات آن مي توان به آموزش، خدمات، در اختيارگذاردن نهاده ها و بسترسازي توجه كرد. فقط پرداخت پول مشكل را حل نمي كند. اين حرف درست است كه وضعيت گياهان روغني را نمي توان اقتصادي خواند، اما انتخاب گزينه هايي مانند كلزا تا حدود زيادي مشكل را حل و نگاه اقتصادي را باورپذيرتر، مقبول تر و با رضايتمندي بيشتري همراه مي كند. در واقع مي توان از دو جنبه اقتصادي، حمايتي، آموزشي و فني و اكولوژيك به مساله پرداخت. يعني اگر سطح زيركشت گوجه و بادمجان كم شود، اتفاق خاصي نمي افتد، چون كشت اين محصولات به حد فراوان انجام مي گيرد. همچنين انتخاب مناطقي كه گياهان خاص آن مناطق را مي توان كاشت، چاره ساز است.
نظر شما درباره ساير گياهان روغني چيست؟ به ظاهر در مورد زيتون اقدامات مثبتي مي بينيم.
وارد كردن گياهان روغني ديگر در چرخه كشاورزي مانند زيتون و نخل روغني يا «پالم» مي تواند مفيد باشد. روغن زيتون در مقام مقايسه، رتبه اول را دارد. ضمن آن كه مي توان به ساير گياهان روغني نيز پرداخت. طرح طوبا طرح موفقي بود كه زيتون كاري را ترويج و مردم را با اين گياه بسيار باارزش آشنا كرد. خانوارهاي ما در صورت استفاده از روغن زيتون به بهترين شيوه براي پخت اقدام كرده اند.
اقدامات تحقيقاتي تا چه اندازه به رشد و توسعه گياهان روغني كمك مي كند و اين امر چگونه بايد صورت پذيرد؟
«به زراعي» و «به نژادي» از جمله عواملي هستند كه مي توانند در دستور كار قرار گيرند. تا الان نيز به همين گونه بوده است. در «به زراعي» مواردي مانند تاريخ كشت، شيوه، تراكم، زمان برداشت و... موارد مربوط به حمل و نقل و بهره وري مطرح است. زماني كه يك تن دانه روغني تحويل مي دهيم بايد 250 كيلوگرم روغن دريافت كنيم. اگر غير از اين باشد، يك جاي كار اشكال دارد. مكانيزاسيون و تكنولوژي توليد در كارخانه ها مي تواند باعث ضرر يا بهبود «به زراعي» باشد. در«به نژادي» مي توان روي واريته هاي گياه كار كرد و آن را به سرانجام رساند

اجراي طرح برداشت مستقيم برنج با كمباين ميخي باعث افزايش عملكرد محصول و كاهش ميزان ضايعات آن مي شود.
به گزارش خبرگزاري كشاورزي ايران (ايانا)- عبدالعلي گيلاني عضو هيات علمي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي خوزستان در مقاله اي به بررسي تاثير روشهاي مختلف برداشت بر مقدار ضايعات برنج در استان خوزستان پرداخته است.
در مقدمه اين مقاله آمده است: برنج محصول تابستانه در استان خوزستان است و درطي چند سال اخير به شيوه هاي مختلف و توسط كمباين هايي با كوبنده هاي متفاوت و بصورت مستقيم و غيرمستقيم برداشت مي شود.
اين مقاله مي افزايد: برداشت نيمه مكانيزه و چند مرحله اي برنج در خوزستان، ضايعات و افت زيادي را باعث مي شود و از طرفي بسته به شرايط و امكانات، روشهاي رايج برداشت در مناطق مختلف، متفاوت بوده و در نتيجه سرعت و سهولت انجام كار و همچنين ميزان افت و ضايعات برداشت متغير است.
به منظور بررسي روشهاي مختلف برداشت و رقم بر ميزان ضايعات، آزمايشي در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي با دو عامل روش برداشت و رقم در ايستگاه تحقيقات كشاورزي شاوور خوزستان اجرا شد.
نتايج تجزيه دو ساله اجراي طرح نشان داد بين روشهاي برداشت در هر دو روش مستقيم و غيرمستقيم، برداشت توسط كمباين ميخي با متوسط يك درصد افت كمتري نسبت به سوهاني با افت متوسط 51/2 درصد داشت. همچنين در هر دو رقم كمترين افت مربوط به كمباين ميخي بود.
نتايج آزمايشات حاكي از آنست كه از نظر افت كيفي (ميزان خرد برنج) بين روشهاي برداشت اختلاف معني داري مشاهده نشد.

نخستين واحد گلخانه اي هيدروپونيك توليد گياهان دارويي درغرب كشور دراستان ايلام به بهره برداري رسيد.
محمد علي اقدسي مدير باغباني سازمان جهاد كشاورزي استان ايلام در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاري كشاورزي ايران ضمن اعلام اين خبرگفت : اين واحد گلخانه اي درزميني به مساحت 2 هزار و500 مترمربع ، به صورت هيدروپونيك ، بدون خاك طبيعي وبا استفاده ازخاك صنعتي احداث شده است.
وي درادامه افزود : براي احداث اين واحد گلخانه اي 950 ميليون ريال تسهيلات ازمحل اعتبارات تبصره اي به مجريان طرح پرداخت شده است.
مهندس اقدسي با اشاره به اينكه عمده سطح زيركشت اين گلخانه به كشت ورون ، نعناع فلفي ، مليس ، لوان و رزماري اختصاص دارد ، گفت : تاكنون يك دوره برداشت محصول در اين گلخانه صورت گرفته كه برداشت 500 الي 600 كيلوگرم برگ گياه ورون يا به ليمو ازجمله آنها بوده است.
وي تصريح كرد : در اين واحد گلخانه اي ، گياهان دارويي با استفاده از شيوه آبياري قطره اي پرورش مي يابند.
مهندس اقدسي تاكيد كرد : درصورت تخصيص اعتبارات لازم و انعقاد قرارداد بامجريان طرح ، در اين گلخانه مي توان نسبت به تكثير بوته هاي گياهان دارويي نيزاقدام كرد.
وي با بيان اينكه در اين گلخانه شروع برداشت هر 45 روز يكبار صورت مي گيرد، گفت : به مدت هفت سال از قسمت برگ اين گياهان دارويي براي تهيه داروهاي خواب آور و پارتنجال استفاده مي شود.

رشد سریع جمعیت جهان و افزایش تقاضا برای غذای بیشتر و بهتر، بدون شك در سالهای آینده، تهدیدهای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی را موجب خواهد شد و پایداری محیط زیست را به خطر خواهد انداخت با وجود نگرانی هایی كه از دیرباز در مورد ایجاد تعادل بین جمعیت و تأمین مواد غذایی وجود داشته است و با توجه به این كه جمعیت جهان در هر سال ۵/۱ درصد رشد می یابد بیم آن می رود كه كمبود مواد غذایی در نواحی پرجمعیت جهان در آینده منجر به آشفتگی اقتصادی و سیاسی گردد.

در آینده ای نزدیك، فراهم نمودن زمین برای كشاورزی و تهیه مواد غذایی و سایر نیازهای جمعیت در حال رشد، تنها با ویران نمودن نواحی طبیعی ارزشمند میسر می گردد. كاری كه هم اكنون نیز آغاز شده است. بی گمان این تغییرات نه تنها شالوده اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جهان را متزلزل می سازد، بلكه موجب تخریب محیط زیست نیز می گردد.بنابراین برای رفع فوری نیازهای كشاورزی پایدار در جهان، لازم است برنامه ریزی های جامعی انجام شده و در جهت رفع نیازهای روبه رشد جمعیت جهان با هدف حفاظت از منابع طبیعی تلاش شود. در این میان استفاده از فناوری مهندسی ژنتیك در كنار پیشرفت های مهم در سایر رشته ها ضروری است تا از این طریق تولید محصولات غذایی اصلی و كارایی تولید افزایش یابد، مشكلات زیست محیطی كاهش پیدا كند و دسترسی بیشتر كشاورزان خرده پا به غذا میسر شود.
 اساساً مهندسی ژنتیك مواد غذایی، شامل ایجاد تغییر و تحولات هدفمند بر روی ژنوم گیاهان یا جانوران است. اكثر غذاهایی كه امروزه مصرف می شود یا خود تغییر ژنتیك یافته اند كه اصطلاحاً GM خوانده می شوند و یا شامل اجزاء مشتق از تكنولوژی اصلاح ژنتیك هستند. میلیاردها دلار از صادرات مواد خوراكی در آمریكا را فروش غلات و بذرهای اصلاح شده ژنتیكی تشكیل می دهند و در واقع بیشترین حامیان این تكنولوژی را بخش خصوصی، محققان، برخی مصرف كنندگان، كشاورزان آمریكایی و مراكز نظارتی تشكیل می دهند. طرفداران این تكنولوژی به طور خلاصه منافع زیر را برای آن برمی شمردند:
 ۱- افزایش میزان تولید غلات و محصولات كشاورزی
 ۲- بهبود كیفیت مواد مغذی غذا
 ۳- بهبود و طولانی نمودن زمان نگهداری
 ۴-افزایش میزان پروتئین و كربوهیدراتهای مواد غذایی
 ۵- اصلاح كیفیت چربی
 ۶- بهبود وضعیت كیفی و كمی گوشت، شیر و احشام
 ۷-استفاده از احشاء تغییر ژنتیك یافته جهت رشد اندامها برای پیوند زدن به بدن انسان
 ۸- افزایش آستانه عمل محصولات كشاورزی نسبت به تغییرات آب و هوا، بیماریها و آفات
 ۹- استفاده از گیاهان تراریخته به عنوان كارخانه بیولوژیكی تولید مواد خام برای مصارف صنعتی
 ۱۰- كاربرد سازواره های تراریخته در تولید دارو، بازیافت و بازحذف مواد سمی
 بیشترین سهم استفاده از روش های مهندسی ژنتیك در گیاهان ایجاد مقاومت های گوناگون در مقابل عوامل تنش زای زیستی است. كاهش سالیانه تولیدات كشاورزی در جهان به دلیل تنش های زیستی مثل هجوم حشرات، بیماریها و علفهای هرز مجموعاً به ۳۶ درصد می رسد. این در حالی است كه هزینه های هنگفتی نیز صرف خرید سموم شیمیایی در جهان می شود، به طوری كه در سال ۱۹۹۴ بازار فروش جهانی علفكش ها رقمی معادل ۸/۲۷ میلیارد دلار بوده است. پس از آن حشره كش ها با رقمی معادل ۱/۸ میلیارد دلار رتبه دوم فروش را در سطح جهان به خود اختصاص داده اند. از این رو می توان دریافت كه گیاهان تراریخته نه تنها با كاهش هزینه های مبارزه با آفات و بیماریها، بلكه با ایجاد نوعی كشاورزی پایدار می توانند سهم بسزایی در حفظ منابع تولید و محیط زیست داشته باشند.بازار جهانی فرآورده های گیاهی تراریخته در طی سالهای ۹۹-۱۹۹۵ به سرعت افزایش یافته است. به طوری كه فروش جهانی این گیاهان از ۷۵ میلیون دلار در سال ۱۹۹۵ به ۱۳/۲ میلیارد دلار در سال ۱۹۹۹ رسیده است و پیش بینی می شود كه این میزان تا سال ۲۰۱۰ به ۲۵ میلیارد دلار برسد.نگاهی گذرا به فهرست صفات منتقل شده به گیاه زراعی نشان می دهد كه بهره گیری از روش های مهندسی ژنتیك برای تولید محصولات كشاورزی، منافع زیادی برای مصرف كنندگان به دنبال خواهد داشت كه از بین آنها می توان به موارد زیر اشاره كرد:
 ۱- این قبیل فرآورده ها دارای آلودگی های كمتری نسبت به مواد آلی و انواع میكروب ها و سایر ریز سازواره ها هستند.
 ۲- این قبیل محصولات سالم ترند زیرا در تولید آنها از سموم حشره كش و قارچ كش استفاده نمی شود.
 ۳- برخی از این محصولات ارزش غذایی بیشتری دارند.
 ۴- احتمال دسترسی به غذای ارزانتر به دلیل كاهش هزینه های تولید بیشتر است.
 * منافع مصرف كنندگان كه در آینده نزدیك با تولید فرآورده هایی با مشخصات زیر بیش از پیش تأمین خواهد شد:
 ۱- محصولاتی كه حاوی عناصر ریزمغذی و ویتامین های مورد نیاز انسان هستند مانند برنج حاوی آهن.
 ۲- محصولاتی كه موجب كنترل بیماریهای خوراكی و رایج می شوند.
 ۳- محصولاتی كه به عنوان واكسن های خوراكی مصرف می شوند.
 ۴- محصولاتی كه موجب كاهش مواد حساسیت زا و مسمومیت می شوند.
 * شاید كشاورزان یكی از اولین گروه هایی هستند كه بیشتر منافع ناشی از مهندسی ژنتیك گیاهان زراعی نصیب آنها خواهد شد، زیرا:
 ۱- انعطاف بیشتری در عملیات زراعی در مراحل مختلف كاشت، داشت و برداشت گزینه های بیشتری برای انتخاب پیش رو خواهند داشت.
 ۲- مقاومت ذاتی و درونی ایجاد شده در گیاهان تراریخته موجب مصرف كمتر سموم شده و علاوه بر صرفه جویی در هزینه سم، سمپاشی، خطر مسمومیت ناشی از سموم دفع آفات نباتی را برای كشاورزان كاهش می دهد.
 ۳- در نهایت كشاورزی سودمندتر بوده و برای نسل جوان جذابیت بیشتری خواهد داشت.
 منافع زیست محیطی
 ۱- عملكرد بیشتر محصولات زراعی، ضرورت تهاجم به كنج های اكولوژیك، جنگلها و اراضی حاشیه ای و تبدیل آنها به مزارع كم بازده را كاهش می دهد.
 ۲- امكان از بین بردن بقایای محصول قبلی توسط علف كش های زیست تخریب پذیر و كشت بذور مقاوم به علف كش، امكان كشت بدون سمپاشی را فراهم می كند.
 ۳- بهبود كیفیت آب شرب جلوگیری از آلودگی رودخانه ها به دلیل كاهش مصرف سموم دفع آفات نباتی.
 ۴- كاهش مسمومیت ناشی از سموم.
 ۵- افزایش تنوع ژنتیك به دلیل امكان ورود دوباره ارقامی كه به علت حساسیت به آفات و بیماریها حذف شده اند.با وجود نوپا بودن بیوتكنولوژی و مهندسی ژنتیك در سطح منطقه، ایران توانسته است با دستیابی به این فناوری در مدتی كوتاه جایگاه خوبی را در بین كشورهای منطقه به خود اختصاص دهد و هم اكنون توانسته است به عنوان نخستین دستاورد ملی، گیاه برنج تراریخته مقاوم به كرم ساقه خوار و پنبه تراریخته مقاوم به كرم غوزه تولید نماید، كه با كشت این گیاهان نه تنها نیازی به مصرف سم نیست و خود محصول پاكتر است، بلكه محیط هم پاك می شودو جمعیت موجودات مفید افزایش می یابد. از نظر اقتصادی نیز چون هزینه ای صرف خرید سم، استخدام سمپاش و آموزش كشاورزان برای نحوه استفاده از سموم نخواهد شد، هزینه تولید كاهش خواهد یافت.

بيماري‌شناسي گياهي در شبكه جهاني وب منتشر شد

(مراکز پخش)

دوستای عزیزم سلام

توی این دو سه روز خیلی دلم برای همتون تنگ شده بود

به هرحال با یه خبر اومدم و امیدوارم مثل همیشه شاد و موفق باشید

در 17 و 18 آبان در پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فن آوری با همکاری مرکز انتقال تکنولوژی آسیا و مرکز تحقیقات بیو تکنولوژی کره work shop برگزار شد که می تونم به عنوان یه شرکت کننده بگم حقیقتا عالی بود.

حضور مهمانان خارجی ،اساتید برتر دانشگاه ها و انتقال اطلاعاتشون فوق العاده بود. در work shop دکتر صنعتی رئیس سابق پژوهشگاه نیز حضور داشتند و سخنرانی کردند ،همچنین دکتر لطفی رئیس کنونی پژوهشگاه در مورد توسعه ی بیوتکنولوژی در ایران و به خصوص پژوهشگاه مطالبی را ارائه دادند.

آقای سرینیوازان از کره نیز در مورد کارگاه و نقش بینازیا(BINASIA) در هماهنگی بین المللی توضیح دادندو دکتر نامچاویوات نیز در مورد تجارب بیوتکنولوژی در تایلند صحبت کردند و شعار جالبی داشتند: جامع فکر کنید و منطقه ای عمل کنید.

دکتر شریعتی در مورد اخلاق زیستی و بیوتکنولوژی سخنرانی داشتند و نکته ی جالب در سخنرانی ایشان در مورد مرزی بود که از نظر اخلاقی به ما اجزای پیشرفت در بیوتکنولوژی را می دهد و در حال حاضر انجمن ایرانی اخلاق در علوم و فناوری مسئول پیشبرد و ارتقا ء اخلاق در علوم و فناوری و بهبود بخشیدن به امور آموزشی و پژوهشی در زمینه های اخلاق در حرفه ،اخلاق و پژوهش ،اخلاق در زمینه های تخصصی ،اخلاق در زمینه های نو ، اخلاق و اجتماع و نیز مطالعه و بهره گیری از آموزه های دینی و فرهنگ ملی برای تقویت اخلاق در علوم و فناوری است.

(همچنین خانم دکتر مارگارت سامرویل برنده اولین جایزه ابن سینا برای اخلاق در علم در مصاحبه ای گفتند: به نظر من اشتباه است که حرکت در اخلاق را مانند یک پاندول در نظر بگیریم که به عنوان مثال ،از ارزشهای محافظه کارانه به ارزشهای لیبرال رفته و دوباره به ارزشهای محافظه کار بر می گردد .بلکه ، شایسته است حرکت اخلاق را با مدل یک مارپیچ دوگانه مثل مارپیچ دوگانه DNA عنوان کرد: در اخلاق به موازات با قلمرو های دیگر دانش که به اخلاق مرتبطند ، به عنوان مثال با علم ،به جلو حرکت میکنیم ،اما دوباره به مبادی ای که از آنها حرکت کرده ایم بر می گردیم ، ما نیاز  داریم که قسمت هایی از دانش گذشتگان که مورد غفلت و مسامحه واقع شده اند را بازیافته و با علم روز تلفیق کنیم.)

 

دکتر موسوی بیوتکنولوژی کشاورزی در ایران را توضیح دادند،دکتر بمبئی در مورد انتقال تکنولوژی در ایران توضیح دادند ، دکتر مینو چهر  بیوانفورماتیک و بیو تکنولوژی را توضیح دادند و دکتر شجاع الساداتی از اساتید دانشگاه تربیت مدرس در مورد بیوتکنولوژی صنعتی سخنرانی داشتند.

و در پایان یه اسم آشنا برای خیلی ها ... ؟؟؟

خانم دکتر الهه الهی ( نویسنده ی کتاب  زیست پیش دانشگاهی  ) که سخنرانی جالب و کاملا تخصصی در مورد تنوع ژنوم انسان در کشورهای در حال توسعه داشتند.

در مورد work shop  چهارشنبه نمی تونم گزارش بدم چون نبودم(آخه خودم کلاس ژنتیک داشتم ) ولی می دونم در مورد نقش دولت در انتقال تکنولوژی(دکتر اللهیاری) ، توسعه ی بیو تکنولوژی آبزیان در ایران ( دکتر معظمی)، نانو بیوتکنولوژی(دکتر جهانشاهی)، انتقال تکنولوژی ( دکتر شفازند)  و نوع آوری و مدیریت نوع آوری (آقای سرینیوازان) سخنرانی شده.

و در آخر هم مراسم بازدید از پژوهشگاه بود که البته مخصوص مهمانان خارجی بود.

در کل work shop  خوبی بود ،امیدوارم به صورت مدوام برگزار بشه و برای پژوهشگاه مهندسی ژنتیک و زیست فن آوری و تمامی محققین پژوهشگاه آرزوی موفقیت می کنم.

 

دستگاه تمام خودكار برداشت ميوه، توسط دو مبتكر فارغ‌التصحيل دانشگاه آزاد اسلامي ساخته شد.

دستگاه لرزاننده مكانيكي تمام خودكار برداشت ميوه براي اولين بار در ايران توسط دو دانشجوي مبتكر دانشگاه آزاد اسلامي در استان فارس ساخته شد.

ايمني بسيار بالا و ارتعاش آونگي اين دستگاه، همراه با ثابت كردن پايين تنه درخت مزيتي است كه براي اولين بار در جهان در نظر گرفته شده است.

به گزارش مركز اطلاع رساني دانشگاه آزاد اسلامي اين دستگاه كه توسط " محمد جواد محمودي آل سعدي" دانشجوي رشته مكانيك دانشگاه آزاد اسلامي واحد ني ريز و بردارش عبداله محمودي آل سعدي فارغ التحصيل همين واحد دانشگاهي ساخته شده است با داشتن دو بازو، پايين‌ترين نقطه تنه درخت را ثابت و از عوارض جانبي دراز مدت بر ريشه افشان درختان جوان جلوگيري مي‌كند.

اين سيستم كه براي اولين بار در جهان بر روي اين دستگاه نصب شده است عيب اساسي اين نوع لرزاننده را مرتفع كرده است.

در واقع ارتعاش اين سيستم باعث ثابت شدن ساقه درخت مي‌شود و فقط قسمت بالاي تنه درخت شروع به ارتعاش مي‌كند.

اين سيستم از هيدروليك تراكتور تغذيه مي‌شود و داراي سوپاپ فشار روغن مي باشد كه از صدمه زدن به پوست ساقه جلوگيري مي‌كند.

دوستاي عزيز سلام

اميدوارم مثل هميشه شاد و موفق باشيد

امروز به دو دليل وقتتون رو مي گيرم:

1)معرفي يه وبلاگ جديد و اعلام شروع كار نشريه گياهپزشكان ايران

2)تشكر از دو نفر از اساتيد گرانقدر

با معرفي شروع مي كنم، اين بار با چند نفر از دوستان يه وبلاگ گروهي خوب رو راه انداختيم كه فكر مي كنم براي خيلي ها جالب باشه چون موضوع جالبي داره :ژنتیک

البته گفتني است كه وبلاگ sterlitzia همچنان به كار خود ادامه مي دهد.

كه البته اين وبلاگ به پيشنهاد دكتر كسري اصفهاني شروع به كار كرد.

و حالا يه مژده دارم براي همه ي اون عزيزاني كه در نشريه ي گياهپزشكان ايران اشتراك دارن.هفته ي آينده شماره ي يك نشريه براي همه ي مشتركين به ايميلشون سند مي شه .

حالا از حمايت ها و تشويق هاي آقايان دكتر كسري اصفهاني مشوق من در وبلاگ ژنتيك واز  آقاي دكتر جواد رزمي به خاطر تمام كمك ها ،پشتيباني ها و به خاطر اينكه مشوق خوب من در زمينه ي وبلاگ نويسي بوده و هستند كمال تشكر را دارم و براي اين عزيزان در تمامي عرصه هاي زندگي آرزوي موفقيت مي كنم.

استفاده از كپسول‌هاي بيولوژيكي با نام ‪ BIODEGRADABILI‬در خاك سبب حاصلخيزي سريع زمين‌هاي كشاورزي مي‌شود.

بر اساس گزارش خبرگزاري آنسا از رم، استفاده از كپسول ياد شده سبب حاصلخيز ماندن زمين‌هاي كشاورزي براي مدت زمان طولاني و جلوگيري از رويش علف‌هاي هرز مي‌شود.

با پاشيدن اين كپسول پودري بر روي زمين‌هاي كشاورزي مي‌توان باعث حاصلخيزي خاك شد.

استفاده از اين كپسول نيز باعث بهبود كيفيت محصولات برداشت شده از زمين مي شود و محيط را براي پرورش گياهان آماده‌تر مي‌كند.

اين روش توسط برخي از كارشناسان بخش كشاورزي در آزمايشگاه شيمي ‪POZZUL‬ ‪ CNR DI‬بر روي خاك‌هاي مناسب كشاورزي مورد بررسي و آزمايش قرار گرفت.

اين تحقيق به منظور پيشرفت و راه اندازي روشي نوين براي باير كردن زمين‌ها و خاك‌هاي كشاورزي و انعكاس و تاثير آن در حاصلخيزي خاك كشاورزي انجام شده است.